Aktywny jest czerwcowy rój meteorów
Końcówka czerwca to okres aktywności meteorów z roju Czerwcowych Bootydów. Rój ten ma zmienną intensywność i jest nieprzewidywalny, ale w niektórych latach potrafi osiągnąć nawet 100 zjawisk na godzinę.
Meteor, zwany potocznie spadającą gwiazdą, to zjawisko świetlne, gdy przez atmosferę leci skalna drobina z kosmosu (meteoroid). Jeśli skała jest na tyle duża, że przetrwa lot i uderzy w Ziemię, to znaleziony kamień nazwiemy meteorytem.
Meteory mogą występować losowo przez cały rok albo w ramach rojów meteorów. W przypadku roju jest on aktywny w danym okresie, a wirtualne tory meteorów wydają się po przedłużeniu wybiegać z jednego punktu, zwanego radiantem. Rój nazywany jest od gwiazdozbioru, w którym znajduje się radiant, chociaż w przypadku niektórych rojów punkt radiantu na niebie dość mocno wędruje w okresie aktywności roju.
Czerwcowe Bootydy aktywne są od 22 czerwca do 2 lipca. W tym roku według niektórych źródeł maksimum przypadło już w nocy 22 czerwca; takie daty podają „Almanach astronomiczny na rok 2026”, wydany przez Polskie Towarzystwo Astronomiczne, oraz „Kalendarz Rojów Meteorów 2026” przygotowany przez Międzynarodową Organizację Meteorów. Z kolei niektóre inne źródła podają jako maksimum noc z 27 na 28 czerwca.
Liczba meteorów jest zmienna, może osiągać 100 zjawisk w ciągu godziny, a może być też zupełnie niewielka. Rój ten jest nieprzewidywalny, w przeciwieństwie na przykład do stabilnych Perseidów, aktywnych w sierpniu. Z historii wiadomo, iż Bootydy były obfite w 1916 i 1922 roku, a w 1927 roku osiągnęły nawet 300 zjawisk na godzinę. Potem osłabły, aby powrócić w latach 1998 i 2004.
Rój Czerwcowych Bootydów jest związany z kometą 7P/Pons-Winnecke, która ma okres orbitalny 6,3 roku i poprzedni raz przeszła przez peryhelium (punkt orbity najbliżej Słońca) w dniu 27 maja 2021 roku. Kometa powróci więc w bliższe okolice Słońca w przyszłym roku. Ciało ma średnicę ocenianą na około 5 kilometrów. Kometę tę odkryto w 1819 roku.(PAP)
cza/ bar/